{"id":69,"date":"2008-11-03T01:09:00","date_gmt":"2008-11-03T01:09:00","guid":{"rendered":"http:\/\/lamalaga.com\/polski\/baczynski-krzysztof-kamil-vivimos-en-lo-profundo-zyjemy-na-dnie\/"},"modified":"2017-01-29T21:03:46","modified_gmt":"2017-01-30T02:03:46","slug":"baczynski-krzysztof-kamil-vivimos-en-lo-profundo-zyjemy-na-dnie","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/lamalaga.com\/polski\/baczynski-krzysztof-kamil-vivimos-en-lo-profundo-zyjemy-na-dnie\/","title":{"rendered":"Baczy\u0144ski, Krzysztof Kamil *** [\u017byjemy na dnie…]"},"content":{"rendered":"

*** [Vivimos en lo profundo…] <\/strong>
\nBaczy\u0144ski Krzysztof Kamil<\/p>\n

Vivimos en lo profundo del cuerpo. En la ra\u00edz misma del espanto.
\nNos talla el hambre paciente y nos cortan las heladas blancas.
\nNos detenemos frente a las ventanas. La noche espera tras los cristales
\ny silenciosa se eriza la muerte al sentir al hombre.<\/p>\n

Y nos fundimos lentamente. Sin mirarnos a los ojos
\nal d\u00eda siguiente. Otra vez un hombre se ahog\u00f3 en la noche.
\nEsta no es la tristeza de la fe. Son los corazores que encanecen
\ny se entibian, y se entibian, con amor y esperanza.<\/p>\n

Sabemos tan s\u00f3lo. S\u00f3lo eso sabemos: en el \u00faltimo sue\u00f1o del sufrimiento
\nhay una casa tallada en el sol, y bajo ella la tierra tibia,
\ny all\u00ed en fuentes claras cual en espadas trasl\u00facidas
\nreconocemos reflejados rostros a\u00fan humanos.<\/p>\n

[trad. Luc\u00eda M\u00e1laga-Sabogal]<\/p>\n

————————————————–
\n*** [\u017byjemy na dnie…]<\/strong>
\nBaczy\u0144ski Krzysztof Kamil<\/p>\n

\u017byjemy na dnie cia\u0142a. Na samym dnie grozy.
\nRze\u017abi nas g\u0142\u00f3d cierpliwy i tn\u0105 bia\u0142e mrozy.
\nU okien przystajemy. Noc za oknem czeka
\ni \u015bmier\u0107 si\u0119 je\u017cy cicho, gdy czuje cz\u0142owieka.<\/p>\n

I topniejemy z wolna. Nie patrzymy sobie w oczy
\nna drugi dzie\u0144. Zn\u00f3w cz\u0142owiek utopi\u0142 si\u0119 w nocy.
\nTo nie jest smutek wiary. To serca tak siwiej\u0105
\ni stygn\u0105 coraz, stygn\u0105, z mi\u0142o\u015bci\u0105 i z nadziej\u0105.<\/p>\n

Wiemy tylko. To wiemy: w ostatnim \u015bnie cierpienia
\njest dom rze\u017abiony w s\u0142o\u0144cu, a pod nim ciep\u0142a ziemia,
\ni tam strumieniem jasnym jak przezroczystym mieczem
\nodbici – rozpoznajemy twarze ci\u0105gle cz\u0142owiecze.<\/p>\n

\n

Powi\u0105zane wpisy<\/h3>\n